Rehber Call of Duty: Black Ops 7 İnceleme (2026) - Almaya Değer mi?

---

Merakla beklenen Call of Duty: Black Ops 7 İnceleme konusunda kapsamlı değerlendirmemizi sizlerle paylaşıyoruz.



Söylenecek çok şey var. Direkt konuya girerek açıklamak gerekirse; bu sene Black Ops II’nin yaşandığı gelecekteyiz. Yani 2025 senesinde. Raul Menendez’in yaptıkları ve yaşattıkları o kadar etkilemişti ki; aradan 13 sene geçmesine rağmen bunları asla unutamadık. Call of Duty evrenindeki en etkileyici olaylarından birine tanık olduk. Cordis Die! Hatta en iyi kurgulanan olaylardan biriydi. Raul Menendez karakteri de öyle!

Diğer yandan Modern Warfare II’nin üstüne Modern Warfare III vakasını da unutamadık. Tabii bu oyun kalitesi olarak değil, oyun kalitesizliği olarak aklımıza kazınmıştı. Geçtiğimiz sene piyasadaki yerini alan Black Ops 6 ise oyun kalitesi olarak yine gönlümüzü fethetmişti. Tabii o dönem açıklananlara göre; Black Ops 6, aslında 2023’ün oyunu olacaktı ve Modern Warfare III yerine piyasadaki yerini o alacaktı. Oyun tamamlanmıştı fakat nedense Modern Warfare III ile devam etme ve bitmemiş bir oyunu piyasaya salma düşüncesi daha hâkim olmuştu. Bu da Black Ops 6’nın üstüne Black Ops 7’nin gelmesini, bir nevi 2 yıldan fazla zamanda geliştirildiğini ortaya koyarak biraz oh çektirmişti. Modern Warfare III’ün reklam kampanyasında Vladimir Makarov övülüp önce çıksa da Black Ops 7’de de Raul Menendez öne çıkmıştı.

Call of Duty: Black Ops 7 İnceleme

Black Ops 7 beni her şeye rağmen heyecanlandırmıştı. Bahsettiğim gibi 2012’de yayınlanan Black Ops II’nin geçtiği dönem olan 2025 geleceğindeydik ve David Mason, Mike Harper ve Raul Menendez gibi özlenen karakterler geri dönüyordu. Daha çok özenirler diye düşünmüştüm. 10 sene sonrasını konu alan oyunda yani 2035 senesinde geçen Black Ops 7’de, ayrıca Black Ops III ile tanıdığımız Guild adlı robotik firmanın da kuruluş yıllarını görecektik. Yapay zekaya odaklanılan günümüzde bunun daha da etkili bir hikâye sunacağını düşünmüştüm. Oyun hem Black Ops II sonrası hem de Black Ops III öncesi olayları konu alacak diye heyecanlandırmıştı. Çokta güzel bir tema seçmişlerdi ne yalan söyleyeyim fakat her şey düşündüğümüz ve hayal ettiğimiz gibi olmadı maalesef.


Oyun, fragmanda gösterilen gibi Frank Woods’un defin töreni ile başlıyor. Vietnam, Rusya, Körfez savaşlarında, Raul Menendez yüzünden türlü türlü bölgelerde ve hatta Trabzon’da bile bulunan ve 102 yaşında eceliyle dünyadan göçüyor. Kendisine yakışan bir tören ile gömülen Woods’un, Black Ops 6 ile tanıştığımız yakın arkadaşı Troy Marshall yanımıza gelerek duygusal sözler söylüyor ve ortadan kayboluyor. Bu durum şu konuda önemli: Black Ops 6 fragmanlarında Troy Marshall’ın, Black Ops 2’deki Tommy Briggs’ın gençliği olduğuna dair dedikodular ve tartışmalar vardı. Black Ops 2’de isim değiştiriyor ya da Black Ops 6’nın geçtiği dönemdeki Marshall ismi sahteydi gibi olgular da olsa da bu oyunun başlangıcındaki bu kısım, Marshall’ın yaşlılığı ve görünüşü itibariyle aynı kişi olmadıklarını da onaylıyor.

Tüm bu açılış sekansından sonra asıl hikayemiz başlar. Raul Menendez’in zamanında yaşattıkları ve Amerika’ya yaptığı siber saldırı olan Cordis Die hareketi, dünyanın seyrini değiştirir. Artık Raul Menendez’e dair bir korku hakimdir. Kendisi ölmüş olsa da bu korku dinmemiştir. Halen onun fikirlerini destekleyen bir sürü azınlık vardır.

Dönem yapay zekâ dönemi, dönem gelecek! Bu durumdan ötürü de, Raul Menendez’in tekrar ortaya çıkma ve tamamen kendisi olmasa da, onun bir kopyasının olabilme ihtimaline karşı, Specter One ekibi devreye girer. Yani David “Section” Mason, Mike Harper gibi karakterler…

Onların şu anki görevi ise Raul Menendez’in yeniden ortaya çıkmasına karşı yol açabilecek her şeyi araştırmaktır. Özellikle büyük bir biyolojik silah tehdidini. Bu durum Cordis Die’dan da ötedir. Çünkü bu vesile ile dünyayı sıfırlamayı planlarlar. Bu planlar asıl olarak seneler sonra Black Ops III ile karşımıza çıkacaktır.

Bu tehdidin temel kaynağı, aslında Black Ops III ile tanıdığımız robotik firma olan teknolojik askerler üreten büyük bir teknoloji firma olan The Guild adlı firmadır ve şirketin CEO’su olan Emma Kagan’dır. Güvenlik sistemleri ile dünya barışı sağlayacağını iddia eden Kagan, aslında bu teknolojiyi dünyaya karşı planlama derdindedir.

Emma Kagan ile yüzleştiğimiz an Black Ops 6’da da gördüğümüz Nova 6 ve Element 115 karışımı olan Virüs 61-15’i bize salgılar ve Black Ops 6’da tek bölüm boyunca oynadığımız zombili modu ana hikayede tekrar görürüz. İşin korkunç kısmı, oyun tamamen bu virüs etkisinde ilerler. Tamamen bu şekilde oyunu oynarız. Bilinen Call of Duty oyunlarının yerini, sanki zombili bir campaing modu almış olur. Böylelikle oyun başlar.


Black Ops 7, “Campaing Coop” odaklı bir oyun. Tek başınıza oynamanız da mümkün ancak oyun tamamen coop yapılar için yapılmış olduğundan dolayı, her yerden gelen zombi sürüsü, robotlar ve The Guild şirketine bağlı askerler çok fazla olduğundan dolayı sizi zorlayacaktır. Zaten oyun coop dinamikler üzerine kurulu olduğundan dolayı, kolay, orta, zor gibi seçenekleri de size sunmuyor. Standart zorlukta oyun başlıyor. Öldüğünüzde bir kez yaralanıyorsunuz ve coop modundaki arkadaşlarınız sizi kaldırmak zorunda. Bir kere kendi kendinizi ayağa kaldırabileceğiniz bir şırınga var. Zamanla birçok bölgede bunu toplamak mümkün olsa da, ulaşması çok zor bir şırıngadır. Tek başınıza oynadığınız zaman, bir kere yaralandıktan sonra ayağa kalktınız diyelim. Tekrar vurulduğunuzda direkt ölüyorsunuz ve nerde olursanız olun, bölümün en başına atıyor sizi. Herhangi bir checkpoint sistemi yok. Bu yüzden ekip işi ile ilerlemeniz sizin için önemli. Özellikle virüsün etkisi ile istenmeyen bir Call of Duty oynamak zaten işkence haline dönmüşken bu durum sizi daha da rahatsız edebilir.

Oyun, bilinen Call of Duty yerine tamamen zombilerle ve travmalarla yaşanılanlar üzerine kurulu. Raul Menendez, aslında David’in büyük travması. Oyunun en başında karşımıza hayali bir şekilde çıkıyor ve onunla mücadele ediyoruz. Koca koca bıçakların fırlatıldığı bir haritada. Tek güzel yanı ise 1986 yılındaki Nikaragua’daki haritada oynamamız ve Raul Menendez’i hatırlatan müziklerin çalması beni 2012 senesine götürdü. O da çok akılda kalıcı değil, anca sıkı Call of Duty oyuncuları bunu farkeder.

Nikaragua demişken de, Black Ops 2’deki haritayı komple alıp, tek başına havada duran ve hayal mayal gördüğümüz bir şekle çevirip, Menendez’le eğlendiğimiz bir ortama çevirmişler. Eski yapıların olduğu gibi kullanıldığı, ufak tefek dokunuşlarla önümüze konulan bir kısım olmuş. Bu sadece bu bölümde değil, gelecek olan Cordis Die hareketinin yaşandığı Los Angeles’ta, Frank Woods’un hapsedildiği konteynırda bile var. Hatırlayacaksanız, Black Ops 2’nin başlarında Woods, bir konteynırda saklıydı ve zayıflıktan iki deri bir kemik kalmıştı. O kısım bile olduğu gibi alıntılanmış ve o halinden bir zombi ve yaratık hayallerine dönüşüyor. Öyle bir basitlik diyebilirim. Raul Menendez demişken, başlarda gözüküyor o kadar. Oyuna pek katkısı yok. O fragmanlarda gördüğünüz Menendez’in öne çıkması tamamen reklam kampanyası. Hatta bana kalsa yanıltıcı bir reklam diye dava bile edilmeliler. Tabii biz böyle kurguladık, bu fragman diyip işin işinden de sıyrılabilirler. Aklı başındaki oyuncular da buna bir daha kanmaz.

Virüs etkisiyle, oyun tamamen takımımızın travmalarına konu oluyor. Mike Harper’ın yaşadıkları, Mason’ın başına gelenler ve diğer karakterlerimizin yaşadıkları. Hatta bunlar Black Ops 2’deki olaylarla da paralel şekilde ilerliyor. Spoiler vermeden anlatmak gerekirse, bu karakterlerden biri Cordis Die sırasında başkanı savunduğumuz sırada orada yer alan bir asker. O da o günlerin etkisine giriyor ve o bölümü onun sayesinde yaşıyoruz mesela. Bunun gibi birbirleriyle paralelleşen birçok olay var. Bu olaylar neticesinde geçmişte yaşanan birçok şeyi hayal mayal görmüş ve deneyimlemiş oluyor. Her takım, herkesin yaşadıklarına bu şekilde de şahit oluyor. Bunları anlatırken müthiş gibi bir izlenim verse de, oyunun yapım tarzı ve gerçek bir Call of Duty etkisinde olmaması maalesef mide bulandırıcı seviyede sıkıcı olabiliyor.


Co-op modunu tek başınıza oynadığınızda etrafta diğer karakterler hiç olmuyor fakat onlarla konuşabiliyoruz. Sanki yanımızdaymış gibi. Oraya bari bir NPC koyabilirdiniz fakat onlar da yok. Sinematik sahneler araya girince karakterlerimiz ortaya çıkıyor. Bu da oyun sanki çok ciddiymiş gibi tüm ciddiyeti yerle bir ediyor.

Oyunda ayrıca TPS bakış açışı da mevcut. Pause menüsünde direkt TPS moduna geç, FPS moduna geç gibi seçenek var. TPS modu deneyince cidden sevdim. Güzel yapmışlar ve hatta Gears of War gibi hissettirdi. Bu yüzden TPS moduna bir şans verin derim. Pause menüsü demişken de, bunu da dediğime bakmayın. Pause gibi bir seçenek yok aslında. O kısma basında bir menü çıkıyor fakat oyun arkaplanda devam ediyor. Ona göre güvenli bir yerde bunu kullanmanızı tavsiye ederim. Multiplayerlardaki gibi bir duraksama menüsü hakim desem daha iyi anlamış olursunuz. Her ne kadar coop olsa da, tek başınıza bile oynuyor olsanız, bu menüye bastıktan sonra ve bir süre bekledikten sonra oyundan atılmanız mümkün. Bu da en başa dönmenize sebep oluyor.

Hikaye modu kısaca bu şekilde ilerleyen yapıya sahip. Hazır bölümler, hazır karakterler kullanılmış ve harmanlanmış, ufak tefek dokunuşlar ile virüs etkisinde travmalar yaşatarak kurgulanmış ve oyuncuları alın size yeni oyun diye önümüze konuşmuş DLC’msi bir yapı…


Oyun biter bitmez ne oluyor dersiniz?

“Endgame” diye bir bölüm açılıyor ve bu bölüm bizi Warzone haritasına atıyor resmen. Orada da takılmamızı istiyor. Zaten oyunun Campaing modu bile daha çok Multiplayer öğeler üzerine kurulu. Hatta çoğu zaman, Warzone’a ve Multiplayer modlara robotlar, robotik araçlar ve teknolojik silahlar gelmesi adına Black Ops 7’yi yapmış olabilirler diye düşünmeden de edemedim. Çünkü gidişat tamamen bu yöndeydi.

Oyunun hikayesi tatmin edici olmasa da, oynanış zevkliydi nedense. Bunu yine senelerdir odaklandıkları Multiplayer modlara bağlıyorum. 5-6 saatlik hikâye sonrasında da atıldığımız bu Endgame haritası, bunu doğrular nitelikte.

Bu arada hikâye modu, Raven Software tarafından yapıldı. Treyarch yine yenilikçi olarak bir sonraki oyunlara odaklanmış durumda. Yine de Infinity Ward, Treyarch, Sleedgehammer Games, Raven Software vs… hepsi birbirini destekleyerek bu oyunu geliştirdiği de aşikar.

İki sene önce Modern Warfare III vakası yaşadığımız için, bu Endgame olayı bizi pek olumsuz yönde tetiklemiyor aslında. Hatta Modern Warfare III’ün Verdansk ve Urzikstan Warzone haritalarının normal görevlere dönüştürmesi, büyük bir skandala yol açmıştı. Sıkıcı görevler, zayıf yapı, olduğu gibi kullanılan harita ve kötü yapay zeka, Modern Warfare III ile tarihin en kötü Call of Duty oyunu olmayı başarmıştı.

Ne yazık ki bu görev türleri Black Ops 7’de de karşımıza çıkıyor. Bunlar biraz daha iyileştirilmiş olsalar da, kılıfına uydurularak güzel işlense de hâlâ kötü durumdalar. MWIII’e göre iyi olan tek şey, bu görevlerin tamamının ve tüm oyunun co-op oynanabilmesi. Yine de bu görevler berbat ve Black Ops 6’nın özenle hazırlanmış diğer bölümlerine kıyasla büyük bir düşüş.


Modern Warfare Zombies (MWZ) modunun evrimleşmiş hâli olan Endgame, oyuncuların Avalon’a indiği, görevler ve dünya etkinlikleri tamamladığı, savaş rütbelerini yükselttiği, tehlikeli bölgeleri keşfettiği ve sonunda ya tahliye olduğu ya da hikâye boss’larıyla yüzleştiği kalıcı bir PvE oyun modu.

Endgame, MWZ’nin başarılarını daha da ileriye taşıyan bir mod. Hikâye ilerlemesi artık rastgeleliğe bağlı değil; savaş rütbeni bizzat yükselterek ilerliyorsun. Escort ve VIP avı gibi eski görev türleri bu ortama uygun şekilde yenilenmiş. Buna ek olarak çalınan eşyaları bulma gibi yeni görevler de geliyor. Harita genelinde kontrol noktaları, rastgele boss karşılaşmaları gibi dünya etkinlikleri hem ödüller hem ilerleme sağlıyor. Grappling hook, yüksek zıplama ve balon kalkanı gibi eğlenceli araç-gereçler Endgame oynanışını sürekli taze tutuyor.

Ayrıca oyun, profil, silahlar, ekipmanlar ve teçhizat için aynı ilerleme sistemini paylaşıyor; bu da co-op hikaye modunu ve Endgame’i oynamak için ekstra teşvik sunuyor.


Varsa yoksa Multiplayer!

Çok oyunculu mod, Black Ops 6’dan çok şey devralıyor: omni-movement, Perk uzmanlıkları, skor serileri, Gunsmith sistemi ve genel silah hissiyatı yakın geleceğe uyacak şekilde biraz değiştirilerek korunmuş. Geleneksel Pick 10 sistemine dönüş bekleyenler hayal kırıklığına uğrayabilir ancak burada daha rafine bir deneyim sunulmuş. Omni-movement biraz yumuşatılmış; hızlı kayma yerine silah kullanım becerisi daha öne çıkarılmış. Perk’ler azaltılmış ancak daha etkili hâle getirilmiş. Pick 10 geri gelmemiş olsa da Gunsmith artık oyuncuların Build Code paylaşmasına izin veriyor. Yine de Black Ops 7, kısmen robotik olan her şeyi Multiplayer moda ekleme ve yedirme amacında yapılmış bir oyun gibi hissettiriyor.

Harita ve eşleştirme sistemi yenilenmiş durumda. Black Ops 6’nın küçük harita deneyi sona ermiş. Black Ops 7’deki 16 çıkış haritası küçük, orta ve büyük boyların dengeli bir karışımından oluşuyor; hızlı hareketler için yeterli boşluk ve iyi tanımlanmış koridorlar içeriyor. Renkli, geleceğimsi ve ilgi çekici tasarımlarla Black Ops 7, Black Ops 4’ten beri çıkıştaki en iyi 6v6 harita paketlerinden birine sahip olabilir.

Ayrıca son altı yıldır kullanılan katı beceri tabanlı eşleştirme yerine açık eşleştirme (skill-based matchmaking'in hafiflediği sistem) kullanılıyor. Bu da Black Ops 7’nin son yıllardaki diğer CoD oyunlarına göre çok daha klasik bir Call of Duty gibi hissettirmesini sağlıyor.


Zombi! Zombi! Zombi!

Zombies modu Black Ops 7 için bir başka büyük başarı. Sanki co-op hikaye modunda çok görmemişiz gibi ayrı modunda da bir takım gelişmeler mevcut.

Ashes of the Damned, serinin şimdiye kadarki en büyük haritası. Black Ops II’nin Tranzit haritasına ruhani bir devam niteliğinde olan Ashes of the Damned, devasa, dolambaçlı bir yapı, çok çeşitli keşif alanları ve kendi kişisel aracınız gibi yeniliklerle dolu olarak karşımıza çıkıyor.

Bu oyunla, Dead Ops Arcade 4 de geri dönüyor. En derin oyun modu olmasa da zombileri hafif ve eğlenceli biçimde biçmek isteyenler için harika.

Black Ops 7’nin Zombies modu, Black Ops 6’daki mekanikleri devralsa da Ashes of the Damned ve Dead Ops Arcade 4 deneyimi çok daha rafine ve tatmin edici bir hâle getiriyor.


Son Yorum!

Call of Duty: Black Ops 7 aslında ilginç bir şekilde eğlenceli bir oyun fakat Call of Duty ruhuna uygun bir oyun değil. Özellikle son yıllarda bu seriyi var eden hikaye modlarına karşı çok saygısızlar. Zombi ve Multiplayer tabanlı tüm modları, ana hikaye moduna yediriyorlar. Normal şartlarda yapay zeka ile Raul Menendez daha iyi bir şekilde karşımıza çıkabilirdi. 2035 yılında daha sağlam olaylar görür, David Mason ve Mike Harper ile gelen yeni karakterlerle birlikte gerçekten harika bir deneyim sahibi olabilirdik. Peki ne yapmışlar? Hazıra kaçarak aynı haritaları kullanmışlar, belli başlı karakterleri kullanıp, onları canavarlaştırıp, Call of Duty haricinde her şeyi oynattılar. Eski yapımlarınıza, sizi bu seviyeye getiren hikaye modunuza saygınız olsun. Modern Warfare III kadar berbat olmasa da, berbat bir hikaye moduna sahip.

Çok oyunculu mod, hareket düzenlemeleri, açık eşleştirme ve yıllardır görülmemiş kadar iyi çıkış haritalarıyla yılların en iyi başlangıcını yapıyor. Zombies ise Ashes of the Damned ve Dead Ops Arcade 4’ün katkısıyla parlıyor. Zaten oyun resmen hikaye modu için değilde, multiplayer bir update için yapılmış ve adını da Black Ops 7 yapıp bu seneyi kapatmışlar.

Hikaye modu yine de deneyim edilmeli fakat büyük beklentilere girilmemeli. Sadece Multiplayer seven bir oyuncuysanız bu oyun size göre.


Bu ve benzeri konulardaki en güncel haberleri takip etmek için forumumuzu düzenli olarak ziyaret edebilirsiniz.

---